Бетховен дүлийрч эхэлжээ. Хөгжимчин хүн дүлий болсон нь бүх хүнд түүний төгсгөл ирсэн мэт бодогдож байлаа. Үнэндээ дүлий байж хөгжим тоглох нь ямар ч боломжгүй юм. Тэгтэл нэгэн өдөр сохор охинтой дайралджээ. Бетховен өөрөө өөрийгөө сонсож чадахгүй дүлий болсон учир тахир дутуу байхын зовлонг цус махандаа шингэтэл мэдэрч байв. Тэр үед цонхоор сарны гэрэл үзэсгэлэнтэйгээр гэрэлтэж, тэр гэрэл нууранд тусаж нуурыг илүү үзэсгэлэнтэй болгосон байв. Үзэсгэлэнт нуур, сарны гэрлийг харж чадахгүй охиныг бодоод сэтгэлд нь харамсал төржээ. Бетховен тэр охинд нуурны үзэсгэлэнт сайхан сарны туяаг тайлбарлаж өгөхийг хүсэв. Тиймээс төгөлдөр хуурынхаа ард сууж өөрөө ч мэдэлгүй гайхалтай аялгуу урсгалаа. Тэр хөгжим нь алдартай сарны сонат юм. Бусдын төлөөх үнэнч сэтгэлтэй байхад гайхамшиг бий болдог. Бетховен сохор охинд зориулсан сэтгэл боломжгүй зүйлийг боломжтой болгож чадсан юм.

Сэтгэгдэлүүд:
hoglogdoh gedeg gaihamshig shu..
дүлий хүнд ч байнга сайхан аялгуу сонсогдож ч байдаг юм билүү
амт мэдрэхгүй хүнд амтгүй хоол гэж байхгүй биз...
Нээрээ тэр нэгэн нартай өдөр манай найран дээр ирэхдээ дараагийн Модель болно гэж хэлсэнээ мартаагүй бээз...
Наад сэтгэгдэлүүдийг чинь уншиж болдоггүй ээ...
Шоргоолжнууд шиг... ккк
Сэтгэгдэл үлдээх: