Бөөрөнхий хулуу байжээ. Тэр анхандаа шошийн хэртэй байснаа дараа нь өндөгний хэмжээтэй болжээ. Тэгээд одоо сар шиг том болсон учраас сар болохыг хүсч гэнэ. Нэгэн өдөр сар түүн рүү харахад хулуу: - Сар аа, би тантай адилхан байгаа биз дээ. Гэтэл яагаад би гэрэлтдэггүй юм бэ? гэхэд сар намуухан инээмсэглэж хулуунд: - Нэгэн охин байжээ. Тэр сайн дуулдаг хүмүүсийг хараад сонгодог дуучин болохыг хүсч, заримдаа сайн зурдаг хүнийг хараад зураач болохыг хүсдэг байв. Харин эцсийн эцэст тэр охин зохиолч болжээ гэв. - Яагаад вэ? хэмээн асуухад? Тэр охин юм бичих дуртай нь өөрийнх нь авъяас байсан байхгүй юу гэхэд хулуу толгой дохижээ. Тэгээд хөх тэнгэрийг ширтэн бодол болсоор хэд хоног өнгөрчээ. Хулуу бусдыг дуурайх нь буруу гэдгийг ойлгосон төдийгүй өөрийнхөө хийх ажлыг ч ойлгожээ. Тэрээр "Би бат бөх сав болно. Гал тогоонд сарнаас илүү би хэрэгтэй биш үү?" гэж бодов. Сар ч хулууг хараад баяртай байв. Хулуу улам сайн ургах болжээ.

Сэтгэгдэлүүд:
Би яг геологи юмуу, эсвэл мөрдөн байцаагч энэ тэр болсон бол таарах байсан байна лээ.
Хүн сонирхолтой зүлээс гадна хийж чадах зүйлээрээ заниймаалдвал амжилтанд хүрэх юм үигээ
Сэтгэгдэл үлдээх: